Η χρυσή λίρα Αγγλίας του 2012. Οι ιδιαιτερότητες που καθιστούν την απόκτησή της διακαή πόθο.

αναρτήθηκε σε: Απόψεις & Αρθρα | 0

Στις μέρες μας η ζήτηση χρυσών λιρών ως μέσο επένδυσης έχει αυξηθεί με ραγδαίους ρυθμούς, γεγονός που δικαιολογείται σε μεγάλο βαθμό από τη δεινή οικονομική κατάσταση της χώρας, που καθιστά ιδιαίτερα επισφαλείς άλλες μορφές επενδύσεων.
Τα ακίνητα για παράδειγμα, που ειδικά για την ελληνική πραγματικότητα και το μέσο Έλληνα αποτελούσαν παραδοσιακά τη συνηθέστερη μορφή επένδυσης, έχουν πλέον πάψει να αποτελούν επενδυτική επιλογή. Μετά το αναμενόμενο για ειδικούς και μη σκάσιμο της φούσκας των ακινήτων, τα οποία στο σύνολό τους ήταν υπερτιμολογημένα πέραν κάθε λογικής, οι ιδιοκτήτες ανκινήτων απώλεσανσημαντικό ποσοστό των χρημάτων που είχαν επενδύσει.

Επιπλέον, ο ιδιοκτήτης ακινήτων με τα νέα φορολογικά μέτρα έχει επιβαρυνθεί υπέρμετρα με συνεχείς νέους φόρους, γεγονός που επίσης καθιστά τα ακίνητα ασύμφορα στη διατήρησή τους. Αλλά ακόμα και η δυνατότητα εκμετάλλευσης των ακινήτων για τους ιδιοκτήτες τους, είναι ελάχιστα αποδοτική. Σε συνθήκες γενικού στασιμοπληθωρισμού οποιαδήποτε μορφή εκμετάλλευσης περιουσιακού στοιχείου, ακόμα και με τη μορφή της ενοικίασης για οικιστική ή επαγγελματική χρήση, δεν έχει εγγυημένα αποτελέσματα. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που έχουν δει το φως της δημοσιότητας, όπου ιδιοκτήτες ακινήτων που αδυνατούν να εισπράξουν τα μισθώματά τους, ακόμα και μετά από μακροχρόνιες δικαστικές διαμάχες, καταλήγουν τελικά στην παραχώρηση της απαίτησής τους προς το Δημόσιο προκειμένου τουλάχιστον να γλιτώσουν τη φορολογία των ενοικίων.

 
Από την άλλη οι τραπεζικές καταθέσεις, λόγω της πτώσης των επιτοκίων καταθέσεων είναι ιδιαίτερα ασύμφορες για όσους έχουν έστω και ένα μικρό κομπόδεμα στην άκρη. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με την διασπορά ειδήσεων για το μέλλον των τραπεζικών καταθέσεων που ανακύπτει σε τακτά χρονικά διαστήματα από διάφορες πηγές, καθιστά απαγορευτική τη μορφή αυτή επένδυσης.

 
Τα δύο αυτά παραδείγματα καθιστούν ακόμα πιο σαφή τα κίνητρα όσων ενσυνείδητα επιλέγουν να επενδύσουν σε χρυσά νομίσματα. Στο εμπόριο μπορεί ο καταναλωτής να βρει μεγάλη ποικιλία από χρυσά νομίσματα, διαφόρων χρονολογιών.
Ένα από τα διαθέσιμα νομίσματα είναι και η χρυσή λίρα Αγγλίας του 2012 που απεικονίζει το γνωστό σχέδιο του Αη-Γιώργη με το δράκο. Μάλιστα το συγκεκριμένο νόμισμα έχει και επετειακό –συλλεκτικό χαρακτήρα, καθώς τη χρονικά αυτή εορτάστηκε το διαμαντένιο Ιωβηλαίο της Βασίλισσας και το νόμισμα αυτό κόπηκε προκειμένου να τιμήσει την ειδική αυτή περίσταση.
Άλλη μία ιδιαιτερότητα του συγκεκριμένου νομίσματος έγκειται στο ότι η πίσω πλευρά του νομίσματος ναι μεν απεικονίζει το γνωστό θέμα του Αη-Γιώργη, πλην όμως δεν έχει βασιστεί στο σχέδιο του Pistrucci, αλλά έχει σχεδιαστεί από τον σύγχρονο χαράκτη Paul Day. Με το νεοτερισμό αυτό δίδεται μία άλλη φρέσκια πνοή σε ένα νόμισμα που έχει άρρηκτα συνδεθεί με τον πρώτο καλλιτέχνη και μία πιο ανανεωμένη απόδοση της παράστασης από ένα καλλιτέχνη του σήμερα…

 
Ως εκ τούτου και ως είναι λογικό η έκδοση αυτή της χρυσής λίρας δεν προκαλεί μετριοπαθείς αντιδράσεις στους συλλέκτες και τους ειδικούς εκτιμητές. Αποτελεί μία διαφορετική ματιά, που δεν μπορεί να αφήσει κανένα αδιάφορο. Κανείς θα την λατρέψει ή θα την μισήσει. Αυτό και μόνο το γεγονός καθιστά την χρυσή λίρα του 2012 άξια μελέτης και προσοχής. Για τους λάτρεις των μοναδικών κομματιών συχνά η απόκτησή της αποτελεί διακαή πόθο